Wakacje samochodem po Europie. Ile zapłacimy z podróż po Europie?

Konflikt zbrojny na Bliskim Wschodzie i blokada Cieśniny Ormuz, przez którą przepływa znaczna część światowej ropy naftowej, doprowadziły do gwałtownego wzrostu cen surowca. To bezpośrednio przełożyło się na ceny paliw na europejskich stacjach i wyraźnie podniosło koszty podróży samochodem czy kamperem. Skutki dotykają każdego, kto planuje wyjazd na własnych kołach.

Przygotowaliśmy kompletny przegląd cen paliw oraz dodatkowych opłat, z którymi należy się liczyć podczas wakacyjnych podróży samochodem po Europie. Dane pochodzą z czerwca 2026 roku i obejmują 38 krajów wraz z analizą winiet, bramek autostradowych i specyficznych pułapek taryfowych w popularnych korytarzach turystycznych.

Skąd te ceny i czy mamy szansę na spadek

Cena ropy Brent na początku kwietnia 2026 sięgnęła rekordowych 138 dolarów za baryłkę, by ustabilizować się na poziomie około 117 dolarów. Międzynarodowa Agencja Energetyczna podała, że światowa podaż skurczyła się w kwietniu o kolejne 1,8 miliona baryłek dziennie, a skumulowany ubytek od początku kryzysu sięga 12,8 miliona baryłek na dobę. Wąskim gardłem są rafinerie, których przepustowość w drugim kwartale 2026 spadnie o 4,5 miliona baryłek dziennie.

Europejski konsument odczuwa tę sytuację mocniej niż mieszkaniec innych regionów świata. W Unii Europejskiej podatki stanowią średnio od 50 do 52 procent ceny paliwa na dystrybutorze. Akcyza, VAT i opłaty emisyjne tworzą sztywną bazę, której nie da się obejść, nawet gdy ropa na giełdach tanieje.

Wzrost cen dotyczy też paliwa lotniczego. Szef IATA Willie Walsh ostrzega przed drastycznymi podwyżkami biletów, a Holandia wprowadziła dodatkowy podatek lotniczy w wysokości 48 euro od biletu średniodystansowego i 72 euro od długodystansowego. Wysokie ceny paliw powodują, że topnieje siatka połączeń lotniczych, a KLM oficjalnie zapowiedział redukcję połączeń europejskich. To wszystko sprawi, że setki tysięcy europejskich rodzin przesiądą się latem z samolotów do samochodów, co dodatkowo podgrzeje rynek paliwowy.

Prognozy nie napawają optymizmem. Amerykańska Agencja Informacji Energetycznej spodziewa się utrzymania ceny ropy na poziomie około 106 dolarów za baryłkę w kolejnych miesiącach. Stopniowy spadek do 89 dolarów ma nastąpić dopiero w czwartym kwartale, a do 79 dolarów dopiero w 2027 roku. Bank J.P. Morgan w dłuższym horyzoncie prognozuje stabilizację na poziomie 60 dolarów, ale to scenariusz na lata, nie na lato 2026. Stacje benzynowe obniżają zresztą ceny z kilkutygodniowym opóźnieniem, a podwyżki wprowadzają z dnia na dzień. Dla letniego sezonu oznacza to jedno – ceny paliwa pozostaną wysokie.

Ile kosztuje paliwo w Europie

Według najnowszych danych Komisji Europejskiej średnia cena benzyny bezołowiowej w Unii Europejskiej wynosi 1,851 euro za litr, a oleju napędowego 1,870 euro. Ceny obu paliw są zatem niemal wyrównane, choć diesel w ostatnich tygodniach wyraźnie potaniał w wielu krajach, a w Polsce, Czechach, Słowacji, Słowenii, Bułgarii czy Niemczech jest dziś tańszy od benzyny. Poniższa tabela pokazuje pełne zestawienie cen detalicznych w 38 krajach europejskich.

Dane dla krajów UE: Komisja Europejska Weekly Oil Bulletin, stan na 25 maja 2026. Dane dla krajów spoza UE: stan na 11 maja 2026.

Najtaniej w Europie tankuje się na Malcie, gdzie litr benzyny kosztuje 1,340 euro, a oleju napędowego zaledwie 1,210 euro. Tak niskie ceny biorą się z rządowych subsydiów, które kompensują koszty logistyki na odizolowanym wyspiarskim rynku. Z państw kontynentalnych najtańsza pozostaje Turcja (1,209 euro za benzynę), choć ze względu na presję walutową lokalne ceny zmieniają się tu z miesiąca na miesiąc. Spośród krajów częściej odwiedzanych przez polskich turystów wyraźnie wyróżniają się Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Mołdawia i sama Polska, gdzie benzyna kosztuje 1,512 euro za litr, a diesel zaledwie 1,586 euro.

Drugi biegun cenowy tworzą zamożne kraje północy i zachodu Europy, które prowadzą politykę dekarbonizacji transportu za pomocą wysokich podatków paliwowych. Dania to dziś najdroższy kraj do tankowania benzyny – litr kosztuje tam 2,500 euro. Tuż za nią plasują się Holandia (2,387 euro za benzynę, 2,263 za diesel), Finlandia (2,187 euro za benzynę, 2,319 za diesel) oraz Szwajcaria, która z ceną diesla na poziomie 2,374 euro za litr trzyma się w europejskiej czołówce. Wysokie stawki utrzymują się też w głównych krajach tranzytowych na południe – we Włoszech benzyna kosztuje 1,964 euro, a diesel 1,989 euro, podczas gdy we Francji odpowiednio 2,109 i 2,125 euro.

Niektóre rządy aktywnie ingerują w ceny, by chronić siłę nabywczą lokalnych konsumentów. Najlepszym przykładem jest Czarnogóra, gdzie w maju 2026 wprowadzono ustawowy górny limit cen paliw. Dzięki tej decyzji cena oleju napędowego wzrosła jedynie o 4 centy zamiast prognozowanych 31, stabilizując się na poziomie 1,670 euro za litr. Hiszpania z kolei utrzymuje wyjątkowo powściągliwą politykę podatkową w segmencie detalicznym, dzięki czemu mimo silnej presji turystycznej ceny pozostają jednymi z najniższych w Europie Zachodniej.

W każdym kraju ceny różnią się też w zależności od lokalizacji stacji. Analizy pokazują, że paliwo jest najdroższe na stacjach zlokalizowanych bezpośrednio przy autostradach i głównych szlakach tranzytowych. Operatorzy doliczają tam marżę od 15 do 25 procent w stosunku do ceny bazowej z regionu, tłumacząc to kosztami dzierżawy terenu i wygodą obsługi. Tańsze stacje znajdziesz zwykle w miastach i miasteczkach po zjeździe z autostrady, a najniższe ceny oferują stacje przy supermarketach oraz lokalne, niezależne sieci paliwowe.

Najdroższe regiony Europy. Trzon najdroższego pasa tworzą Holandia, Dania, Finlandia, Norwegia, Szwajcaria, a obok nich Belgia, Wielka Brytania i Włochy. Francja i Niemcy plasują się tuż poniżej, ale przy długich dystansach wciąż mocno obciążają budżet.

Najtańsze regiony Europy. Pas niskich cen ciągnie się przez Bałkany – Bośnia, Serbia, Czarnogóra, Macedonia Północna i Mołdawia oferują benzynę i diesel taniej niż jakikolwiek kraj Unii poza Maltą. Polska, Bułgaria i Hiszpania utrzymują ceny wyraźnie poniżej średniej unijnej, a Czechy, Słowenia i Węgry mieszczą się w środku stawki. Dla turysty planującego trasę przez Europę Środkową i Bałkany oznacza to konkretną przewagę – im dłuższy odcinek trasy w tańszym pasie, tym mniejszy rachunek na końcu.

Trzeba też pamiętać o ryzyku walutowym. Podróżując po Strefie Euro, turysta rozliczający się w złotówkach czy forintach musi liczyć się z wahaniami kursu, które mogą podnieść finalny koszt zakupu paliwa i winiet. Im słabsza waluta narodowa wobec euro w momencie wyjazdu, tym wyższy rachunek.

Winiety, bramki i inne opłaty drogowe

Ważnym czynnikiem wpływającym na koszty podróży w Europie są opłaty za korzystanie z dróg i autostrad. Europa nie ma jednolitego systemu i każdy kraj rządzi się własnymi regułami. W Polsce, Niemczech (dla aut osobowych), Wielkiej Brytanii i Holandii autostrady są bezpłatne. Po przekroczeniu granicy z Czechami, Austrią, Słowenią, Słowacją czy Węgrami trzeba wykupić winietę czasową. Z kolei Francja, Włochy, Hiszpania, Chorwacja, Serbia i Grecja stosują system bramkowy, w którym płaci się za każdy faktycznie przejechany kilometr.

Wysokość opłat we wszystkich tych systemach zależy od dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu. Granicą podziału jest 3,5 tony – pojazdy lżejsze traktowane są jako lekkie i podlegają standardowym winietom lub niższym stawkom bramkowym. Pojazdy cięższe trafiają do kategorii samochodów ciężarowych z obowiązkowymi elektronicznymi nadajnikami pokładowymi typu GO-Box w Austrii, DarsGo w Słowenii, MYTO CZ w Czechach czy HU-GO na Węgrzech. Koszty rosną wtedy wielokrotnie i są naliczane od faktycznie przejechanego dystansu.

W jakich krajach obowiązują winiety

W Austrii obowiązuje podwójny system poboru opłat. Standardowa elektroniczna winieta 10-dniowa kosztuje 12,80 euro, jednodniowa 9,60 euro, dwumiesięczna 32 euro, a roczna 106,80 euro. Motocykliści płacą odpowiednio mniej – 10-dniowa winieta to 5,10 euro, a dwumiesięczna 12,80 euro. Oprócz winiety państwowy operator ASFINAG pobiera dodatkowe opłaty za przejazd niektórymi alpejskimi tunelami i wiaduktami, których utrzymanie generuje wysokie koszty. Te opłaty odcinkowe zostały szczegółowo opisane w dalszej części artykułu. Pojazdy powyżej 3,5 tony są w Austrii wyłączone z systemu winietowego i muszą używać nadajnika GO-Box, co generuje wielokrotnie wyższe koszty.

W Słowenii obowiązują wyłącznie winiety czasowe, a najkrótsza dostępna ważna jest 7 dni. Cena winiety jest uzależniona od kategorii pojazdu. Operator DARS dzieli samochody do 3,5 tony na dwie kategorie. Kategoria 2A obejmuje pojazdy, w których wysokość mierzona pionowo nad przednią osią nie przekracza 1,3 metra, czyli typowe samochody osobowe. Kategoria 2B obejmuje pojazdy wyższe niż 1,3 metra nad przednią osią – głównie busy dostawcze i większe vany – a opłaty są dla niej dwukrotnie wyższe. Słoweński ustawodawca wprowadził jednak ważny wyjątek dla turystów. Każdy pojazd zarejestrowany formalnie jako kemping i mieszczący się w DMC do 3,5 tony trafia automatycznie do tańszej kategorii 2A, niezależnie od fizycznej wysokości. Tygodniowa e-winieta 2A kosztuje 16 euro, miesięczna 32 euro, a roczna 117,50 euro. W kategorii 2B tygodniowa wynosi 32 euro, miesięczna 64,10 euro, a roczna aż 235 euro. Motocykliści mają osobną taryfę – winieta 7-dniowa to 8 euro, półroczna 32 euro, a roczna 58,70 euro. Wielu turystów spędzających dwa tygodnie na południu wybiera od razu wariant miesięczny, bo wychodzi taniej niż dwie winiety tygodniowe.

Na Węgrzech obowiązuje najbardziej restrykcyjny system w regionie. Kategoria D1 obejmuje wyłącznie samochody osobowe do 7 miejsc – winieta 10-dniowa kosztuje 6400 forintów, czyli około 16 euro. Kategoria D2 obejmuje wszystkie busy, vany powyżej 7 miejsc i wszystkie kampery, nawet te o masie 2,8 tony. Winieta 10-dniowa w kategorii D2 to 9300 forintów, czyli około 23 euro. Węgierski system rozpoznaje typ nadwozia po tablicach rejestracyjnych i marce pojazdu w centralnej bazie danych. Kara za nieautoryzowane obniżenie klasy wynosi od stycznia 2026 prawie 30 000 forintów w pierwszych 60 dniach od wezwania, a przy opóźnieniu wzrasta do 99 580 forintów, czyli około 250 euro.

Czechy i Słowacja należą do najtańszych krajów winietowych w regionie. Czeska e-winieta 10-dniowa kosztuje około 12 euro, a miesięczna 17–18 euro. Słowacka winieta jednodniowa to 8,10 euro, a 10-dniowa 10,80 euro. Oba kraje wymagają od pojazdów powyżej 3,5 tony rejestracji w krajowym systemie elektronicznego myta wraz z dedykowaną skrzynką pokładową.

W jakich krajach obowiązują opłaty na bramkach

We Włoszech działa jedna z najgęstszych i najdroższych sieci płatnych autostrad w Europie. Operator Autostrade per l’Italia oraz kilkanaście mniejszych konsorcjów rozliczają każdy przejechany kilometr według stawki jednostkowej powiększonej o 22 procent VAT. Na nizinach to około 9 euro za 100 kilometrów dla samochodu osobowego, w terenie górskim odpowiednio drożej. O klasie pojazdu decydują skanery laserowe na bramkach, które mierzą wysokość nadwozia i liczbę osi. Samochód osobowy mieści się w klasie A (do 1,30 metra wysokości nad przednią osią). Większość kamperów wpada do klasy B z wyższą stawką, a samochód z przyczepą trafia do klasy 3 lub 4, gdzie opłaty są blisko trzykrotnie wyższe od stawki bazowej. We Włoszech rozwija się też system Free-Flow bez fizycznych bramek, w którym opłata naliczana jest z kamer, a kierowca musi rozliczyć przejazd online w ciągu kilku dni.

Podobnie jak we Włoszech jest we Francji, choć stawki są tu jeszcze wyższe. Sprywatyzowane spółki VINCI, Sanef i APRR pobierają od 9,50 do 10,80 euro za 100 kilometrów dla samochodu osobowego. Klasyfikacja jest trzystopniowa. Kategoria 1 obejmuje samochody osobowe poniżej 2 metrów wysokości i 3,5 tony. Kategoria 2 jest o 50–60 procent droższa i obejmuje kampery półzintegrowane oraz samochody z przyczepami przy wysokości nadwozia od 2 do 3 metrów. Kategoria 3 to pojazdy powyżej 3 metrów wysokości lub 3,5 tony. Przejazd 1000 kilometrów francuskiej autostrady kamperem w kategorii 2 potrafi kosztować ponad 150 euro. Coraz więcej tras działa w systemie flux libre, w którym kierowca bez czytnika Télépéage musi samodzielnie opłacić przejazd przez stronę operatora.

Hiszpania w ostatnich latach znacjonalizowała wiele autostrad i większość kierunków turystycznych, w tym dawna AP-7 wzdłuż Costa Brava, jest dziś bezpłatna. Mimo tych zmian, nadal na niektórych odcinkach obowiązują opłaty za przejazd. Dotyczy to autostrady AP-68 z Bilbao do Saragossy, AP-9 w Galicji oraz wybranych dojazdów do Madrytu i Barcelony. Kategorie nazywają się Ligeros (samochody osobowe i motocykle) oraz Pesados I i II. Koszty są wyraźnie niższe niż we Francji.

W Chorwacji autostradami zarządzają HAC oraz Bina Istra. Trasa Zagrzeb–Split dla samochodu osobowego kosztuje około 15,50 euro w jedną stronę, a Zagrzeb–Dubrownik 24 euro. Klasa I obejmuje pojazdy do 1,9 metra wysokości, klasa II zaczyna się powyżej tej granicy i kosztuje średnio o 40 procent więcej. Tę samą trasę Zagrzeb–Split kamper przejedzie za 26,40 euro w jedną stronę. Posiadacze elektronicznego pudełka ENC mają od 5 do 10 procent zniżki i, co ważne w szczycie sezonu, omijają kolejki do bramek, które w sobotnie poranki sięgają godziny lub dwóch.

Pozostałe kraje bałkańskie są wyraźnie tańsze. W Serbii za przejazd autostradą samochodem osobowym płaci się około 6 eurocentów za kilometr. W Macedonii Północnej pełen tranzyt autostradą A1 do granicy greckiej kosztuje zaledwie 340 dinarów, czyli niecałe 5,50 euro. Czarnogóra nie ma sieci płatnych autostrad poza krótkim 41-kilometrowym odcinkiem A2, za który płaci się 3,50 euro. W Grecji opłaty pobierane są przez niezależne konsorcja zarządzające poszczególnymi odcinkami, a stawki punktowe wahają się od 1,40 do 4 euro. Styczniowa podwyżka podniosła także opłaty za przejazd przez most Rio-Antirrio i obwodnicę Aten Attiki Odos.

Opłaty za odcinki specjalne, tunele i promy

Oprócz winiet i opłat na bramkach, na trasie wakacyjnej trzeba liczyć się z dodatkowymi kosztami za przejazd przez wybrane tunele, mosty i przeprawy promowe. Są to często odcinki o strategicznym znaczeniu komunikacyjnym, których utrzymanie jest na tyle kosztowne, że operatorzy pobierają osobną opłatę niezależnie od wykupionej winiety czy myta.

Najwięcej takich punktów znajduje się w Austrii, w której opłaty odcinkowe od stycznia 2026 wzrosły o 3,5 procent. Przejazd autostradą A13 przez Przełęcz Brenner do Włoch kosztuje 12 euro za pojedynczy przejazd, tunele Tauern i Katschberg na trasie do Słowenii i na Bałkany od 12,80 do 14,50 euro, tunel Arlberg między 12 a 12,50 euro, a Karawanken prowadzący do Słowenii około 8,80 euro. Kierowcy wybierający trasę Pyhrn w stronę Graz muszą doliczyć opłaty za tunele Gleinalm (11,50 euro) i Bosruck (7 euro). Pojazdy powyżej 3,5 tony płacą tu wielokrotnie więcej – sam tunel Tauern to wtedy ponad 72 euro.

W Chorwacji turyści jadący na półwysep Istria napotykają tunel Učka łączący wybrzeże z głębią lądu. Opłata wynosi około 6 euro w jedną stronę. W Czarnogórze najważniejszym punktem płatnym jest tunel Sozina prowadzący od stolicy Podgorica do wybrzeża w okolice Baru. Samochód osobowy zapłaci za przejazd 2,50 euro, a kamper 5 euro. W Grecji najdroższym z odcinków specjalnych jest most wantowy Rio-Antirrio, łączący Peloponez ze stałym lądem. Po styczniowej podwyżce przejazd samochodem osobowym kosztuje prawie 15,90 euro za pojedynczy przejazd. Obwodnica Aten Attiki Odos po waloryzacji wynosi 2,55 euro.

Osobną kategorię stanowią przeprawy promowe, które dla kierowcy mogą być zarówno koniecznością, jak i skrótem oszczędzającym wiele godzin objazdów. W Czarnogórze warto skorzystać z przeprawy Kamenari–Lepetane, która znacznie skraca jazdę wokół Boki Kotorskiej. Samochód osobowy zapłaci za przejazd około 5 euro, a kamper o długości do 5 metrów ponad 9,30 euro. Promy działają tu w trybie ciągłym i nie wymagają wcześniejszej rezerwacji.

Planując trasę, warto traktować te opłaty jako osobny element budżetu. Dla samochodu osobowego sumują się one zwykle do 30–80 euro przy popularnej trasie na Bałkany przez Austrię. Kamper za te same punkty zapłaci 50–120 euro. To wartości, które przy dłuższych dystansach mogą znacząco wpłynąć na końcowy rachunek wyjazdu.

Mandaty za przekroczenie DMC

Większość popularnych kamperów budowana jest na podwoziach Fiata Ducato, Citroëna Jumpera czy Forda Transita i rejestrowana z DMC do 3,5 tony, aby można było je prowadzić z prawem jazdy kategorii B. Producenci zostawiają jednak bardzo mały margines pomiędzy masą własną pojazdu a tą graniczną wartością. Po zatankowaniu wody, uzbrojeniu kampera w gaz, zapakowaniu bagaży i sprzętu masa wyraźnie rośnie, a dodanie wagi całej załogi sprawia, że bardzo łatwo przekroczyć limit.

Problem przeładowania pojazdów monitorowany jest w całej Europie, ale Austria i Czechy słyną z najbardziej restrykcyjnego podejścia. W tych krajach istnieje największe ryzyko kontroli, a tym samym znacznie łatwiej otrzymać tu mandat.

Pomimo że podróż przez Austrię i Czechy niesie za sobą najwyższe ryzyko kontroli, trzeba pamiętać, że kontrole DMC są standardem w całej Europie. W Niemczech od 2026 roku intensywnie wdrażane są systemy automatycznego ważenia w ruchu (Weigh-in-Motion). Technologia piezoelektryczna wbudowana w nawierzchnię autostrad pozwala identyfikować pojazdy z przekroczoną masą. Po wykryciu nieprawidłowości numer rejestracyjny wyświetla się na tablicach informacyjnych, a kierowca jest kierowany na parking w celu dokładnego zważenia. Podobne uprawnienia ma policja w Belgii, Szwajcarii, Francji i Włoszech, gdzie pojazdy zatrzymywane są do kontroli przy uzasadnionym podejrzeniu przeładowania – na przykład widocznie ugiętym zawieszeniu czy nadmiernie obciążonym bagażniku rowerowym. W Belgii tolerancja dla przeciążenia jest wyjątkowo niska i wynosi zaledwie 2 procent. Słowenia z kolei zwraca dużą uwagę na kategorie wagowe pojazdów w swoim systemie DarsGo.

Konsekwencje przekroczenia DMC są poważne. Kierowca dostaje mandat za stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym, a operator autostrady przekwalifikowuje pojazd na ciężarowy i nalicza zaległe myto według wyższych stawek. Często dochodzi do tego zakaz dalszej jazdy do momentu odciążenia kampera, co w praktyce oznacza rozładowanie zbiorników z wodą i pozostawienie części sprzętu w depozycie.

Przed dłuższą trasą warto zważyć kampera w pełnym wyposażeniu na lokalnej wadze publicznej. Dzięki temu kierowca wie, czy rzeczywiście mieści się w limicie, czy spełnia warunki winiety jedynie na papierze. Jeśli pojazd jest blisko granicy DMC, najlepiej zrezygnować z części bagażu albo wybrać kamper z wyższym DMC i odpowiednim prawem jazdy.

Symulacje kosztów podróży

Żeby pokazać skalę wydatków w realnych warunkach, przygotowaliśmy trzy symulacje dwutygodniowego wyjazdu z południowej Polski (przyjęliśmy Wrocław jako punkt startowy) do popularnych destynacji wakacyjnych. W każdym wariancie liczyliśmy dwa pojazdy – standardowy samochód osobowy z silnikiem benzynowym i spalaniem 7 litrów na 100 kilometrów oraz kampera dieselowego o profilu pół-integra ze spalaniem 11 litrów na 100 kilometrów. Wszystkie koszty obejmują pełną podróż w obie strony.

Korytarz bałkański – do Czarnogóry przez Austrię, Słowenię i Chorwację

Trasa o długości około 1450 kilometrów w jedną stronę. Prowadzi przez Ostrawę, Wiedeń, Graz, Maribor, Zagrzeb i autostradę Dalmatina do granicy z Bośnią, a stamtąd wzdłuż wybrzeża do Czarnogóry.

Po stronie opłat drogowych potrzeba czeskiej e-winiety miesięcznej za 18 euro, austriackiej dwumiesięcznej za 29 euro oraz dwukrotnego przejazdu przez tunel Gleinalm na trasie Pyhrn za 23 euro w obie strony. Słoweńska e-winieta miesięczna w kategorii 2A to 32 euro. Chorwackie autostrady Zagrzeb–Ploče w obie strony kosztują 48 euro dla samochodu osobowego w klasie I oraz 82 euro dla kampera w klasie II. Czarnogórski tunel Sozina dokłada 5 euro samochodowi osobowemu i 10 euro kamperowi.

Po stronie paliwa trasa pozwala uniknąć drogich krajów. Tankować warto w Polsce i Czarnogórze, a omijać stacje autostradowe w Chorwacji. Średnia cena paliwa na trasie wychodzi około 1,68 euro za litr benzyny i 1,73 euro za litr diesla. Samochód osobowy zużyje paliwa za około 341 euro, kamper za 552 euro.

Korytarz apeniński – do Toskanii albo Rzymu przez Brenner

Trasa o długości około 1500 kilometrów w jedną stronę. Prowadzi przez Czechy, Austrię i Przełęcz Brenner, a dalej autostradą A22 i A1 do centralnych Włoch.

Czeska winieta kosztuje 18 euro, austriacka dwumiesięczna 32 euro, opłata za przejazd przez A13 Brenner w obie strony 23 euro. Włoskie autostrady to największy element rachunku – około 600–650 kilometrów w systemie zamkniętym z udziałem stawek górskich i nizinnych. Dla samochodu osobowego w klasie A wychodzi około 120 euro w obie strony. Kamper w klasie B płaci niemal dwa razy tyle, czyli około 180 euro za całą drogę. W szczycie sezonu trzeba pilnować, by nie wjechać omyłkowo na obwodnice Free-Flow w Mediolanie czy Bolonii i potem nie zapomnieć o opłaceniu przejazdu online.

Paliwo jest tu drogie. Włochy to dziś jeden z najmniej przyjaznych krajów dla portfela – litr benzyny kosztuje 1,964 euro, a diesla 1,989 euro. Strategia jest oczywista: tankować w Austrii przed Brennerem (1,809 euro za benzynę, 1,906 za diesel) i w drodze powrotnej tuż za granicą. Średnia cena paliwa na trasie wychodzi około 1,77 euro za litr benzyny i 1,82 euro za litr diesla. Samochód osobowy zatankuje za około 372 euro, kamper za 601 euro.

Trasa do Włoch w 2026 jest wyraźnie droższa dla każdego, kto jedzie kamperem. Ponad 850 euro za samą drogę bez noclegów, jedzenia i opłat lokalnych zmusza wielu turystów do rozważenia alternatywy w postaci pociągu nocnego lub krótszej trasy do Słowenii zamiast Toskanii.

Korytarz iberyjski – na Costa Brava przez Niemcy i Francję

Najdłuższy z trzech wariantów – około 2100 kilometrów w jedną stronę. Trasa prowadzi przez bezpłatne autostrady niemieckie, drogie francuskie péage i wjazd do Hiszpanii w okolicach La Junquera.

Brak winiet to dobra wiadomość, ponieważ w Niemczech samochody osobowe i kampery do 3,5 tony jeżdżą bez opłat. We Francji koszty rosną gwałtownie. Przejazd autostradami od granicy niemieckiej w Alzacji do hiszpańskiej Katalonii dla samochodu osobowego w kategorii 1 to około 83 euro w jedną stronę, czyli 166 euro w obie strony. Dla kampera w kategorii 2 stawka rośnie do 111 euro za odcinek i 222 euro w obie strony. Hiszpania po nacjonalizacji autostrady AP-7 jest dziś tania – wystarczy 30 euro na całe okolice Barcelony.

Paliwo na tej trasie jest mieszanką cen. W Niemczech litr benzyny kosztuje 2,025 euro, we Francji jeszcze drożej (2,109 euro), a Hiszpania zaskakuje pozytywnie – benzyna kosztuje tam 1,568 euro, diesel 1,686 euro. Średnia wypadkowa to około 1,80 euro za litr benzyny i 1,83 euro za litr diesla. Samochód osobowy zużyje paliwa za około 529 euro, kamper za 846 euro.

To najdroższy z trzech wariantów dla każdego rodzaju pojazdu. Bezpłatne autostrady niemieckie dają duży bufor na starcie, ale francuski péage zjada wszystko, co udało się zaoszczędzić. Część kierowców rezygnuje z autostrad we Francji i jedzie drogami departamentalnymi – tracą wtedy kilka godzin, ale oszczędzają ponad 200 euro. Trzeba jednak pamiętać o ograniczeniach tonażowych na lokalnych wiaduktach, które potrafią zaskoczyć kampera.

Jak nie przepłacić tego lata

Po przeanalizowaniu cen, winiet i bramek wyłania się kilka prostych zasad, których trzymanie się może obniżyć koszt wakacyjnej trasy nawet o 20–30 procent.

Pierwsza zasada dotyczy tankowania – warto unikać stacji bezpośrednio przy autostradach. Doliczana marża od 15 do 25 procent przy baku 80–100 litrów to różnica nawet 30 euro na jednym tankowaniu. Wystarczy zjechać 3–5 kilometrów od węzła do najbliższego miasteczka, by tankować po cenach detalicznych. Druga zasada to planowanie tankowań pod kątem krajów na trasie. Wjeżdżając na drogie tereny, miej pełen bak. Czarnogóra, Bośnia, Serbia, Hiszpania i Polska to dziś najtańsze miejsca w okolicach głównych korytarzy, a Włochy, Francja, Holandia i Dania – najdroższe. Jeden litr różnicy między granicami potrafi przekładać się na 30–50 euro przy pełnym zatankowaniu kampera.

Równie istotny jest wybór właściwej winiety i kategorii pojazdu. Kampery zarejestrowane formalnie jako kempingowe mają w Słowenii prawo do tańszej kategorii 2A niezależnie od wysokości. Na Węgrzech kamper musi mieć winietę D2, a nie D1, bo system rozpoznaje typ nadwozia z bazy danych i wystawia kary do 250 euro. Warto to sprawdzić przed wyjazdem na oficjalnej stronie operatora w każdym kraju, przez który przejeżdżamy. Pomocny okazuje się też elektroniczny czytnik opłat. Telepass we Włoszech, Liber-t Télépéage we Francji, ENC w Chorwacji – każdy z tych systemów eliminuje kolejki do bramek, daje minimalną zniżkę i zabezpiecza przed karami za nieopłacone przejazdy w trybie Free-Flow. Wynajem urządzenia uniwersalnego na cały sezon kosztuje 20–40 euro i zwraca się przy pierwszej dłuższej trasie.

Na koniec warto pamiętać o liczbie osób w samochodzie. Koszty paliwa i opłat drogowych są takie same dla auta z jedną osobą, jak i z pięcioma. Podróż w pełnym składzie albo wspólny wyjazd dwóch rodzin jednym kamperem to najprostszy sposób na obniżenie kosztu na osobę o połowę. Pełny pakiet wakacyjnej trasy kamperem do Chorwacji wynosi około 750 euro – rozłożone na rodzinę czteroosobową daje to mniej niż 190 euro od osoby za pełną mobilność, czyli ułamek ceny biletu lotniczego w tym sezonie.

Lato 2026 wymaga od podróżujących lepszego planowania niż jakikolwiek poprzedni sezon. Ceny paliw są wysokie i takie zostaną, opłaty drogowe rosną z każdą waloryzacją styczniową, a tłok na drogach będzie potężny. Z drugiej strony różnice między krajami dają realne pole do oszczędności – kierowca, który zaplanuje trasę przez tańsze kraje, wykupi właściwe winiety i będzie tankował z głową, może zaoszczędzić sumę, za którą sfinansuje dodatkowy weekend w restauracjach na miejscu.