Valle de la Luna – Dolina Księżyca w Chile

Valle de la Luna znajduje się 13 kilometrów na zachód od San Pedro de Atacama, na północy Chile, w Cordillera de la Sal na pustyni Atacama. To miejsce cechuje się różnymi formacjami skalnymi i piaskowymi, które zostały wyżłobione przez wiatr i wodę.

To niezwykłe miejsce posiada imponującą gamę kolorów i tekstur, przypominającą powierzchnię Księżyca. W dolinie znajdują się także suche jeziora, gdzie skład soli tworzy białą warstwę pokrywającą powierzchnię terenu. Przedstawia ona różnorodne wypływy solne, które wydają się być dziełem ludzkich rąk. W dolinie można także znaleźć wiele różnych jaskiń.

Kiedy słońce zachodzi, krajobraz nabiera szczególnego uroku, wiatr wieje między skałami, a niebo przechodzi od różowego koloru, przez fioletowy, aż do czerni. Valle de la Luna jest częścią Rezerwatu Narodowego Los Flamencos i została uznana za Święte Miejsce Natury w 1982 roku ze względu na swój naturalny środowiskowy i niezwykły księżycowy krajobraz, od którego pochodzi jej nazwa. Pustynia Atacama jest również uważana za jedno z najsuchszych miejsc na Ziemi, ponieważ niektóre obszary nie uświadczyły ani jednej kropli deszczu przez setki lat.

Chile, Valle de la Luna
Chile, Valle de la Luna, fot. Diego Delso, wikipedia CC BY-SA 4.0

W dolinie przeprowadzane były testy prototypu pojazdu marsjańskiego, ze względu na surowe i trudne warunki terenowe, które przypominają te na Marsie. To miejsce stanowi nie tylko atrakcję turystyczną, ale także inspiruje badaczy i eksploratorów.

Pustynia Atacama

Atakama, znana również jako Pustynia Atacama lub Desierto de Atacama, jest niezwykłym obszarem pustynnym, który zasługuje na miano jednej z najbardziej suchych miejsc na naszej planecie. Ta imponująca pustynia rozciąga się na północy Chile, pomiędzy dwoma ważnymi pasmami górskimi, Kordylierą Nadbrzeżną a Kordylierą Zachodnią w obrębie dwóch chilijskich prowincji: Norte Chico i Norte Grande.

Charakteryzuje ją roczna suma opadów wynosząca nie więcej niż 100 mm, co jest wynikiem jej położenia w strefie zwrotnikowej oraz wpływu zimnego Prądu Peruwiańskiego. Przykładem skrajnej suszy w tej okolicy jest fakt, że ostatni opad deszczu w miejscowości Iquique miał miejsce w pierwszych latach XX wieku. Rzeki w tej części świata są rzadkością i mają charakter okresowy, a obszary bezodpływowe sprzyjają powstawaniu bagnistych terenów oraz obszarów osadzania soli często będących wynikiem odparowywania wody.

  Día de Muertos: Święto zmarłych w Meksyku

Topografia Atakamy jest zróżnicowana, gdzie piaski i kamienie stanowią dominujący krajobraz. Pustynia ta rozciąga się na długość od 1000 do 1100 kilometrów i osiąga szerokość do 100 kilometrów. Atakama stopniowo wznosi się od wybrzeża Oceanu Spokojnego, a jej wzniesienia osiągają wysokość nawet 4900 metrów nad poziomem morza. Na wybrzeżu spotykamy imponujące klify, które opadają ku oceanowi, osiągając nawet 500 metrów wysokości. Średnia wysokość nad poziomem morza w tej okolicy wynosi około 2240 metrów.

Pustynia Atakama jest wyjątkowym przykładem surowego i nieprzyjaznego środowiska, które przyciąga badaczy i naukowców z całego świata ze względu na swoją unikalną geologię i ekologię.